Διερευνήσεις του σώματος στο δημόσιο χώρο.  Σωματικές Δράσεις

Χρησιμοποιώντας διαφορετικά και πολλαπλά μέσα (κείμενο, σχέδιο, φωτογραφία, βίντεο, ψηφιακά δεδομένα, κ.α.) οι σπουδάστριες/-στές καλούνται να "αναγνώσουν" και να καταγράψουν καθημερινές πρακτικές της αστικής ζωής. Οι σωματικές ενέργειες αποτελούν ιδιαίτερους τρόπους διερεύνησης των λόγων και της επιθυμίας της πόλης, ενώ ταυτόχρονα παράγουν μια σειρά από υλικά και ψηφιακά ίχνη που οργανώνονται σε ανοιχτές συλλογές και χαρτογραφήσεις.

Η διερεύνηση του κοινωνικού και φυσικού τοπίου της πόλης θα αποτελέσει το υπόβαθρο για την ανάπτυξη μιας στοιχειώδους σωματικής παρέμβασης.

Με αφορμή τις επιτόπιες σωματικές εργασίες και τις αναπαραγωγές τους, προσβλέπουμε στη συζήτηση ορισμένων βασικών εννοιών που σχετίζονται με το αστικό τοπίο, τη δημόσια σφαίρα και τις πρακτικές τέχνης και αρχιτεκτονικής.

Στο μάθημα αυτό θα δουλέψουμε σε ομάδες.

Το μάθημα διεξάγεται με διαδικτυακές εργασίες, συζητήσεις, παρουσίαση και κριτική των υπό εξέλιξη εργασιών καθώς και με συναντήσεις επί τόπου. Έμφαση θα δοθεί σε ζητήματα αναπαράστασης και επικοινωνίας καθώς και στις ποιότητες της μικροκλίμακας, της ροϊκότητας και του εφήμερου.

Αν ένας από τους στόχους της αρχιτεκτονικής είναι να σχεδιάζει και να παράγει τις συνθήκες επικάλυψης του ανθρώπινου σώματος, μια ΄΄σωματοκεντρική΄΄, από το περιβάλλον εστίαση, θα προέρχεται από διαφορετικές πειθαρχίες και θεωρητικά πεδία πολλαπλασιάζοντας την ΄΄ομιλία΄΄ / ΄΄λόγο΄΄ και τις εκτιμήσεις για το ανθρώπινο σώμα, διαρρηγνύοντάς το σε σημασιολογικά, γνωσιακά, αξιακά, δομικά και εννοιολογικά επίπεδα. Η αρχιτεκτονική ως καθημερινό γεγονός που διαπλέκεται στα συμβάντα της ζωής με αποκρυμμένα ή φανερά (στο προσκήνιο ή το παρασκήνιο) στοιχεία αναπαράστασης, θεατρικότητας, χειρονομιακών συνδηλώσεων, παραστασιακών επιτελέσεων, σωματικών επιφάσεων, -στέκεται ικανή να διασύνδεει και να συσχετίζει υποκείμενα, αντικείμενα, τόπους μέσω της σωματικότητας. Αξιώνει για τον εαυτό της την ανάγκη να εμπλουτίζεται σε περιεχόμενα, μετατρέποντας σε πληροφορία την απαρίθμηση και τη λίστα που προσιδιάζουν στα μετρήσιμα -πραγμοποιημένα αντικείμενα του πολιτισμού. Η σωματικότητα γίνεται πεδίο διαπραγμάτευσης, ενδεχομενικότητας της υπόστασης της ζωής.

Διερευνώνται τοπικές, εμπειρικές και αναλυτικές προσεγγίσεις του ανθρώπινου σώματος στην πόλη

– σε σχέση με τη διαδικασία συλλογής και επεξεργασίας (ανάλυση και ερμηνεία) ανθρώπινων δραστηριοτήτων σε χώρους με δημόσιο χαρακτήρα, 

– σε σχέση με την επιτέλεση μιας σωματικής δράσης, ως προς την τροποποίηση, την ανασύσταση των σωμάτων, την κριτική τους συσχέτιση με νοήματα και σημασίες που τα διαπερνούν

– σε σχέση με το ιδανικότερο κατά περίπτωση, απαραίτητο ή αναπόφευκτο συμπλήρωμα του σώματος

texts      ●       ●       ●      ●      ●